Μην αγοράσεις ποτέ Mercedes

Γιατί το οικογενειακό, επαγγελματικό και κοινωνικό σου περιβάλλον εκπέμπει αρνητική ενέργεια όταν έχεις καταφέρει να αποκτήσεις ένα premium αυτοκίνητο;

Το εμβληματικό Mercedes G Class αποτελεί ένα από τα πιο ακριβά μοντέλα της Γερμανικής φίρμας

Έχει έρθει το πλήρωμα του χρόνου και νιώθεις ότι έχεις φτάσει σε ένα οικονομικό επίπεδο όπου μπορείς να αποκτήσεις το αγαπημένο σου premium αυτοκίνητο...το δίλημμα που αμέσως εμφανίζεται...Θα πληρώσεις τελικά τα χιλιάδες ευρώ για να καθίσεις στα δερμάτινα καθίσματα του αυτοκινήτου των ονείρων σου; Ή θα διστάσεις από το κοινωνικό status που κουβαλάει ένα πολυτελές αυτοκίνητο;

Αυτοκίνητα που έχουν στην μάσκα τους το σήμα εταιρειών, όπως η Mercedes και η BMW, στιγματίζουν τον ιδιοκτήτη τους και προκαλούν συχνά φθόνο στον επαγγελματικό, κοινωνικό και οικογενειακό του περίγυρο.

Όταν φτάσει στην καφετέρια ένα αυτοκίνητο Mercedes και κατέβει ο ιδιοκτήτης του να πιεί ένα καφέ, τα βλέμματα των γύρω του αποτυπώνουν ερωτήσεις του τύπου..."Τι δουλειά κάνει και έχει Mercedes;"..."Tα έβγαλε νόμιμα τα λεφτά ή είναι απατεώνας;"..."Τι ανάγκη έχει αυτός...Mercedes οδηγάει" και άλλες τέτοιου (αρνητικού) τύπου ερωτήσεις...το καλό είναι ότι οι πιτσιρικάδες που δεν έχουν τέτοια συμπλέγματα, θα βγάλουν τα κινήτα τους και θα αποθανατίσουν τις AMG ζάντες και το όμορφο design.

Όταν έκλεισα τα 26 μου χρόνια αποφάσισα να αγοράσω το πρώτο μου αυτοκίνητο. Στην αρχή ήμουν σε ένα δίλημμα...να αγοράσω καινούργιο ή μεταχειρισμένο; Το budget μου ήταν 15.000€ και σκεφτόμουν να αγόραζα ένα καινούργιο Fiat Punto GT ή να έπαιρνα ένα μικρό δάνειο και με 20.000€ να αγόραζα μια μεταχειρισμένη Mercedes SLK (διθέσιο roadster) 10ετίας.

Όταν μοιράστηκα την σκέψη μου με τον Διευθυντή μου και άκουσε την λέξη Mercedes, γούρλωσε τα μάτια και μου λέει έκπληκτος..."καλά θα αγοράσεις Mercedes; Και πως θα πηγαίνεις στους πελάτες; Θα σε βλέπουν με την Mercedes και δεν πρόκειται να σου αναθέσουν καμία τραπεζική ή επενδυτική εργασία."

Ήρθε η σειρά μου να γουρλώσω τα μάτια μου...δεν του είπα τίποτα...μου φάνηκαν τόσο εξωφρενικά αυτά που είπε και τόσο παρωχημένα που δεν υπήρχε λόγος να το εκφράσω τα επιχειρήματα και τις αντιρρήσεις μου...σαν νέο στέλεχος του χρηματοοικονομικού τομέα σκέφτηκα ότι ίσως αυτή είναι η νοοτροπία στην Ελληνική αγορά...τελικά επειδή δεν ήθελα να χρεωθώ με δάνειο αποφάσισα να αγοράσω ένα καινούργιο Fiat Punto και δεν αγόρασα το premium Mercedes SLK.

Μετά από ένα χρόνο πήγα στην Washington όπου με φιλοξένησε ένα φίλος μου, εργολάβος δημοσίων έργων στην πρωτεύουσα των Η.Π.Α.

Όταν του είπα την ιστορία με την Mercedes και τον Διευθυντή μου, μου περίεγραψε μια παρόμοια συμπεριφορά που αντιμετώπισε όταν επισκέφθηκε μια κρατική υπηρεσία για να υποβάλλει πρόταση για ένα κατασκευαστικό έργο που είχε προκηρυχθεί.

Εκείνη την εποχή είχε αγοράσει ένα αυτοκίνητο BMW. Όταν πήγε στην δημόσια υπηρεσία να καταθέσει τον φάκελο για τον διαγωνισμό ανέγερσης μιας δημοτικής βιβλιοθήκης, πάρκαρε το Γερμανικό αυτοκίνητο έξω από το κτίριο της αναθέτουσας αρχής.

Ο άνθρωπος τον οποίο θα συναντούσε για να υποβάλλει τον φάκελο του ήταν γνωστός του, καθώς ο φίλος μου συμμετείχε σε πολλούς διαγωνισμούς με την κατασκευαστική του εταιρεία.

Αφού του παρέδωσε τον φάκελο συμμετοχής, τον ρώτησε ο κρατικός υπάλληλος: "Γιατί να σου δώσουμε το έργο Κώστα και να μην το δώσουμε σε κάποιον άλλο εργολάβο; Για να πάρεις και δεύτερη BMW;"

Ξεπερνώντας αμέσως το αρχικό σοκ του απάντησε: "Ξέρεις ότι το αυτοκίνητο μου δεν είναι αυτό...μου το δάνεισε ένας φίλος γιατί πήγα το δικό μου στο συνέργειο.". Για καλή του τύχη ήταν πολύ πειστικός και τελικά πήρε το έργο. Την επόμενη μέρα πούλησε BMW και την αντικατέστησε με ένα διακριτικό Lexus (θυγατρική εταιρεία της Toyota).

Βλέπουμε λοιπόν ότι το "κομπλεξ" με τα premium αυτοκίνητα δεν είναι αποκλειστικό προνόμιο της Ελληνικής κουλτούρας αλλά και της Αμερικανικής.

Η πραγματικότητα είναι (δυστυχώς) αυτή...δηλαδή ένας ιδιοκτήτης αυτοκινήτου Mercedes είναι στοχοποιημένος όταν κυκλοφορεί σε πολυσύχναστα μέρη.

Όσοι έχουν την οικονομική επιφάνεια και έχουν στην κατοχή τους ένα premium αυτοκίνητο των 50.000€ και άνω, συνήθως έχουν και ένα διακριτικό δεύτερο αυτοκίνητο με το οποίο κυκλοφορούν στην πόλη ή στο χωριό τους...και το "καλό" αυτοκίνητο το βγάζουν από το γκαράζ όταν πηγαίνουν κάποιο ταξίδι μακριά από τον τόπο διαμονής τους.

Range Rover...το αγγλικό brand φωνάζει από μακριά ευμάρεια και επιτυχία

Είναι σωστή αυτή η νοοτροπία;

Επειδή ασχολούμαι με τα αυτοκίνητα από 15 χρονών, όταν βλέπω ένα όμορφο premium όχημα το "ζηλεύω" αλλά με την καλή έννοια. Ποτέ δεν σκέφτομαι ότι αυτός που το αγόρασε κάνει επίδειξη...αλλά ακόμα και αν κάνει επίδειξη δεν με απασχολεί γιατί ο καθένας συμπεριφέρεται ανάλογα με τον τρόπο που τον μεγάλωσαν οι γονείς του.

Η συμβουλή μου...

Εάν είναι να χάσεις έναν πελάτη επειδή μπορεί να οδηγείς μια Mercedes ή μια BMW ας τον χάσεις...μια φορά ζούμε και αν μπορείς να αποκτήσεις ένα αυτοκίνητο με το αστέρι στην μάσκα δεν θα ρωτήσεις κανέναν στον κοινωνικό σου περίγυρο για να ζήσεις αυτή την ξεχωριστή εμπειρία...

Προσωπικά εάν είχα την οικονομική δυνατότητα να αγοράσω ένα Γερμανικό premium αυτοκίνητο όπως Mercedes ή ΒΜW ή ένα Αγγλικό premium αυτοκίνητο όπως Jaguar ή Range Rover θα το αγόραζα χωρίς δεύτερη σκέψη και θα το κυκλοφορούσα παντού...ζούμε σε καπιταλιστικό σύστημα και όταν πετυχαίνουμε τους οικονομικούς μας στόχους καλό είναι να απολαμβάνουμε αυτή την επιτυχία.